Rond 1890 kreeg broeder Anton Köster de opdracht om uit te zien naar geschikte bouwgrond voor de vestiging van een Jezuïetenklooster. Het toenmalige klooster te Wijnandsrade bleek te klein en daarom moest er een nieuw complex komen. De Jezuieten kozen Valkenburg als vestigingsplaats, omdat er een spoorweg lag die een verbinding tussen Aken en Maastricht bood.

Als meest geschikte bouwplaats kwam een gebied aan de voet van de zogeheten Heiberg bij Broekhem in aanmerking. De bouwplaats lag tussen de naar Arensgenhout voerende Stoepertweg en de naar de hoeve Heihof voerende Heiweg. Het betrof toen een hellende vlakte. bestaande uit landerijen, akkers en weilanden. Door de in de nabijheid stromende Kattebeek was het een zeer vochtig gebied en ook bevonden er zich vele kuilen, ontstaan door de winning van klei voor het bakken van veld- brandstenen. In 1892 kon het gebied van de diverse eigenaars worden aangekocht.

Op 1 mei 1893 werd gestart met de bouw van het complex, dat later Ignatiuskollege zou gaan worden. In 1894 werd het in gebruik genomen. In datzelfde jaar kon nog grond gekocht worden van de Belgische graaf De Henricourt. Later kon ook het nabijgelegen Heibos worden aangekocht.

De Jezuïeten verlieten gedwongen het klooster in 1942. Toen werd plaats gemaakt voor de nationaal-socialisten, die er een SS- Reichsschule huisvestten. Bij die gelegenheid werd de fraaie kapel afgebroken. Op die plek moest een turnzaal komen. maar uiteindelijk is die nooit gebouwd. De eruditie van de Jezuïeten moest plaatsmaken voor een verderfelijk regime, dat de schooljongens moest klaarstomen voor een loopbaan binnen de SS. De geallieerden gooiden echter roet in het eten en de nazi's werden verdreven.

Daarna fungeerde het klooster eerst als krijgslazaret en later als tijdelijke gevangenis voor oorlogsmisdadigers. Daarna kwam het gebouw jarenlang leeg te liggen. Alleen de Jezuïet pater Seelen bleef er een oogje in het zeil houden. Hij overhandigde op 16 mei 1961 de sleutels van het voormalige Ignatiuscollege aan het hoofdbestuur van de congregatie der Franciscanessen van de H. Joseph, die er in 1964 hun intrek in namen na de verhuizing vanuit het St. Pieterklooster aan de Oosterweg.

Hun nieuwe tehuis werd Huize Boslust gedoopt. Er werd een nieuwe kapel gebouwd. Tevens kregen de zusters de zorg over een groot aantal bejaarden, die hier een rustige levensavond konden genieten. Na verloop van tijd bleek het gebouw echter niet meer te voldoen aan alle voorschriften, die aan bejaardentehuizen werden gesteld. De bejaarden werden ondergebracht in nieuwe tehuizen in Valkenburg en Berg en Terblijt en de zusters bouwden een nieuw klooster naast het oude Huize Boslust.

Het voormalige Ignatiuskollege dreigde te worden gesloopt, maar dat lot kon worden afgewend doordat het complex werd aangekocht door de Stichting Academische Bewustzijnsontwikkeling (SABO), ook wel de organisatie van de Maharisha. Die zijn vorig jaar naar elders vertrokken en nu krijgt het gebouw waarschijnlijk weer een nieuwe bestemming.

Het gebouw werd op 30 november 2001 getroffen door een grote brand. Hierdoor ging het dak van een vleugel van het pand volledig in vlammen op. Meer informatie en foto's van dit relaas vindt u op de website van brandweer Valkenburg aan de Geul